Türk göçmenlerin iletişimleri Alman’ların ki ile farklılık gözetmektedir. Bu nedenle örneğin bir teşhis koyarken yalnış anlaşılmalar olabilir. Göçmenler daha çok :

- Sorun ve zorlukları direkt dile getirmezer.
- Bir konuyu anlatmaya geçmeden önce dolaylı yoldan iletişim kurmaya çalışırlar.
- Daha çok karşısında konuştuğu kişiyi incitmemeye çalışırlar.

Konuşmalarda en önemli konu isev "yüzünü" kaybetmemektir. Bu nedenle birçok konuşma: Yüzüm kalmaz,…, yüzüm yok,…….. gibi başlar.

Bunun devamında ise ağrılar ve ve hastalık semtomları direkt anlatılmaz, bunun yerine bir organ ile bağlantı kurularak anlatılır. Örneğin „Ciğerim yanıyor! – Meine Leber brennt“ derken acı, üzüntü ve keder anlatılmaya çalışılır.